vint anys de presó per “haver alterat l’ordre públic” i “amenaçat la unitat nacional”

vint ans de preson per Nasser Zefzafi per “aver portat tòrt a l’òrdre public” e “menaçada l’unitat nacionala”

Resultat d'imatges de Nasser ZefzafiUn tribunal de Casablanca (Marròc) a condemnat Nasser Zefzafi, cap de las protèstas al Rif dempuèi 2016, a vint ans de preson per “aver destorbat l’òrdre public e menaçada l’unitat nacionala”. Zefzafi, qu’a 39 ans, foguèt detengut lo mes de mai de 2017 e encarcerat dins la preson d’Ukacha après aver organizadas de mobilizacions, apeladas Hirak Rif, dins la vila rifenca de Taghzut, tanben coneguda per son nom arabi Al Hoceima e sonada tanplan Biya pels locals.
 
Lo meteis tribunal a tanben emesa la senténcia de vint ans de preson contra Nabil Ahmijeq, Wassim El Boustani e Samir Aghid, collaboradors de Zefzafi. D’autres tres membres del movement son estats condemnats a quinze ans, e sèt activistas riscan de penas de cinc ans de preson e d’autres sièis de condemnas de dètz ans. L’avocat a dich qu’es una senténcia crusèla e injusta e un acte de venjança contra lors accions.
 
Abans son arrestacion, en mai de l’an passat, lo quite Nasser Zefzafi disiá a Le Monde que la mobilizacion unís lo pòble del Rif. “Las bandièras rifencas e amazighs son abitualas dins las protèstas”, del temps que recordava qu’aquel país montanhòl berberofòn “recep pas lo meteis tractament que la rèsta de Marròc”. En mai d’aquò, assegurava que las femnas an un “ròtle clau” dins las mobilizacions car la majoritat dels caumaires son de femnas.
 
 
La revòlta del Rif
 
Dempuèi octòbre de 2016, Taghzut es lo centre d’una cauma generala e de manifestacions. Las protèstas que seguisson la crida del Movement Popular tenon totjorn un caire social. Denóncian la seculara marginalizacion economica que la patís lo país del Rif, estofat pel govèrn de Marròc, e revendican de melhoraments dins l’educacion, la santat e l’emplec.
 
L’intervencion del rei Muhammad VI aluquèt encara mai las protèstas. Dins un discors en julhet de 2017, lo monarca perdonèt a una seissantena de membres del movement de protèsta e acusèt los foncionaris del Rif d’alimentar lo malcontentament. S’esperava de Muhammad VI una gràcia larga per arrestar las protèstas, mas i aguèt quitament pas cap d’intencion d’entamenar de melhoraments socials e economics.
 
 
La mòrt d’un jove peissonièr a l’origina de la revòlta
 
Aquela sòrta de manifestacions massissas èran pas brica abitualas en Marròc. Totun, en 2011, lo Movement del 20 de Febrièr ocupava ja las carrièras per exigir de reformas democraticas dins l’encastre de la prima aràbia. En seguida, lo govèrn de Marròc entreprenguèt una tièra de reformas politicas limitadas, un aument de las despensas publicas e una politica de seguretat mai dura.
 
Dins aquel encastre de malcontentament social, la mòrt Mouchine Fikri en octòbre de 2016 descadenèt l’indignacion que menèt a la revòlta del Rif. Fikri èra un jove peissonièr de la vila que moriguèt esclafat dins un camion d’acampatge de bordilhas quand ensajava de recuperar lo peis que la polícia li aviá confiscat. Tanlèu coneguts los faches, se convoquèt de mobilizacions pels rets socials per protestar contra aquel hogra, çò es lo mesprètz de las autoritats.
 
En seguida de las protèstas, lo rei Muhammad VI ordenèt al ministre de l’Interior que vesitèsse la familha del jove mòrt per plànher lo dòl en nom de la monarquia.
 
Pasmens, a Taghzut, los manifestants descendèron la bandièra de Marròc e issèron la del pòble amazigh.

https://www.jornalet.com/noticia/marroc-vint-ans-de-preson-per-nasser-zefzafi-per-prejudiciar-lordre-public-e-menacar-lunit